שיעור בכלכלה || درس في الإقتصاد

↡↡ للعربية ↡↡

אז מה עושים עם הכסף?

עכשיו כשמתברר שהצטברו מיליארדי שקלים של עודפי גבייה בקופת המדינה, ואליהם נוספים המסים הצפויים מעסקת מובילאיי – במקום עוד הפחתה של מס החברות והמסים על העשירים, צריך להשתמש בכסף למטרות חברתיות דחופות:

1. להכליל את הביטוח הסיעודי בסל הבריאות הממלכתי. רק כך נוכל לתת פתרון אמיתי למצוקה ולהזנחה הקשה בתחום. רק כך נוכל לחסוך להמוני ישראלים את הכסף הרב שאנחנו מוציאים על ביטוחים פרטיים שקריים.

2. להבטיח מינימום 5,000 ש״ח לקשישים ולנכים – כי נכה הוא לא חצי בן אדם, וגם קשיש לא יכול להסתדר בקצבת הזקנה הבסיסית של 1,531 ש״ח.

3. להעלות את שכר המורות, העובדות הסוציאליות, וליתר העובדות והעובדים בשכר נמוך בשירות הציבורי.

4. לקדם מהפכת מוניות שירות בתחבורה הציבורית – להכניס את מוניות השרות לרב קו, ולקדם פריסה מהירה של קוי מוניות שרות בכל הארץ כחוליה משלימה והכרחית של התחבורה הציבורית.

|| שיעור בסולידריות ||

ולא רק השכר הנמוך מהווה בעיה עבור העובדות והעובדים במגזר הציבורי. השבוע הפגינו עובדי החינוך והרווחה סולידריות עם עובדי הבריאות, בשביתת מחאה נגד האלימות המופנית כלפיהם . זו היא אלימות בלתי נסבלת ובלתי נסלחת. אסור שנותני השירותים החשובים ביותר בחברה יהפכו לשק חבטות.

המקרה המחריד שאירע השבוע בחולון הוא ביטוי קיצוני של תופעה רחבה ומסוכנת. המשותף לכל המערכות האלה זו הדיאטה התקציבית הנוראה שנכפתה עליהן, ותוצאתה – עומסים בלתי אפשריים, עם הרבה תיסכול וכעסים. זו איננה גזירת גורל – זו תוצאה של מדיניות. וכשיש כל כך הרבה כסף בקופת המדינה, אפשר גם לשנות את המדיניות הזו בקלות, אם רק רוצים: יותר תקנים בבריאות, ברווחה ובחינוך, יותר תנאים לכל עובד ועובדת, ויותר זמן ויחס לכל מטופל.

זה טוב לנותני השירות, זה טוב למקבלי השירות, זה טוב לכולנו.

|| שיעור בשמאליות ||

זה מה שצריך ללמוד מהבחירות בהולנד <קישור לפוסט בפייסבוק>: הדרך לעצור את הימין התוקפני היא להתייצב מולו ולא להצטרף אליו. הבריחה לימין של מפלגות מרכז-שמאל מובילה רק להיחלשותן.

***

ماذا سيفعلون بالاموال؟

الان وبعد ان تبين وجود فائض بقيمة مليارات الشواقل، بسبب فائض جباية في خزينة الدولة، بالاضافة الى الضرائب المتوقعة من اتفاقية موبيلاي – فبدل تخفيض ضريبة الشركات والضرائب على الاغنياء، يجب استخدام هذه الاموال لاهداف اجتماعية طارئة، وهي:

1. شمل التأمين التمريضي في سلة الصحة. لانه فقط هكذا يمكننا توفير حل حقيقي للأزمة الحالية والإهمال الشديد في المجال. وفقط هكذا يمكننا التوفير على العديد من الاسرائيليين الاموال التي يصرفونها على تأمينات خاصة غير موثوقة.

2. ضمان 5000 شاقل كحد ادنى للدخل لكبار السن وذوي الاحتياجات الخاصة – لأن صاحب الاحتياجات الخاصة ليس نصف انسان، كما ولا يمكن لكبار السن الاكتفاء بمخصصات العجزة الاساسية والتي قيمتها 1531 شاقل.

3. رفع رواتب المعلمات، العاملات الاجتماعيات، وباقي العاملات والعمال الذين يعملون في خدمة الجمهور من اصحاب الرواتب المنخفضة.

4. دفع ثورة سيارات الاجرة العامة – ادخال سيارات الاجرة العامة الى برنامج الراف كاف، وتوزيع سريع لخطوط سيارات الاجرة العامة في كل البلاد كخطوة مكملة وضرورية للمواصلات العامة.

|| درس في التضامن ||

الأجر المنخفض ليس المشكلة الوحيدة للعاملات والعاملين في القطاع العام. هذا الأسبوع تظاهر عاملو سلك التعليم والرفاه الاجتماعي تضامنًا مع عاملي سلك الصحّة، بإضراب احتجاجي ضد العنف الموجّه ضدّهم. انه عنف مرفوض ولا يمكن التسامح معه. فممنوع ان يصبح عمال قطاع الخدمات الاكثر اهمية في المجتمع عرضة للعنف.

فالحالة المقززة امس هي تعبير متطرف عن ظاهرة واسعة وخطيرة. ان المشترك لكل هذه المؤسسات هو الحمية القاسية بالميزانيات التي تفرض عليهم، ونتيجتها – تنتج ضغوطات غير معقولة، يرافقها الكثير من الغضب والاحباط. لا، ليست قضاء وقدر – بل نتيجة سياسة. ومع وجود الكثير من الاموال في خزينة الدولة، يمكن تغيير هذه السياسة بسهولة، تكفي الارادة: المزيد من الوظائف في الصحة، في الرفاه وفي التربية والتعليم، المزيد من الشروط لكل عامل وعاملة، والمزيد من الوقت والاهتمام لكل مريض.

انه جيد لمزودي الخدمة، انه جيد للحاصلين على الخدمة، انه جيد لنا جميعا.

|| درس في اليساريّة ||

هذا ما يجب تعلمه من الانتخابات في هولندا: ان الطريق لوقف اليمين العدواني هو مواجهته، لا الانضمام اليه. فالهروب نحو اليمين الذي تمارسه احزاب المركز-يسار يؤدي بالضرورة الى ضعفهم.

כתיבת תגובה